Allah yaratır,
`Allah övmüş de yaratmış. ` denir;
Allah ayırır,
`Allah kavuştursun. ` denir;
Allah kavuşturur,
`Allah bir yastıkta kocatsın. ` denir;
Allah kocatır,
`Allah son gürlüğü versin. ` denir;
Allah gecinden verir,
`Allah rahmet eylesin. ` der biri;
öbürü gelir, `Allah ecir sabır versin. ` der.
`Allah acısını unutturmasın. ` der öteki;
`Allah emanetini geri aldı. ` derler,
helvalarını yerler,
biri ayran dağıtır, biri pilav;
biri köşede ağlar, biri yasin okur;
kapı önünde, kırk çift ayakkabı…
Ölüye inat, bir canlılık olur ölü evinde.
Dil unuttuğunu hatırlar da söyler finalde;
Eller açılır, eller yüze sürülür:
`Allah`a şükür, Allah`a çok şükür… `