Bediüzzaman

Bir maddenin yokluktan varlığa gelebilmesi yokluğu düşünülemeyen, varlığı zorunlu ve zatının gereği olan, var olmakta başka bir varlığa muhtaç olmayan bir varlığı gerektirir. Madde ve ruh ise ne varlığı, ne de yokluğu zatının gereği olmayan, var olmak için mutlaka tercih edici bir sebebe muhtaç olandır. Bu yüzden madde ve ruh sonradan olan, yaratılandır. Bu yüzden de materyalizmin savunduğu Yaratıcıdan bağımsız, maddenin varlığı için bir başka varlığa muhtaç olmaması görüşünü kabul etmek katrilyonlarca sayıda atomların ilahlığını kabul etmek demektir. Bir harf katipsiz, bir kanun hakimsiz olmaz. Şu kainat öyle bir kitaptır ki içindeki her bir harf içinde nice kütüphaneler vardır. Yeryüzü bir kelimedir. Bir meyve bir harf, bir çekirdek bir noktadır. O noktada koca bir ağacın programı vardır. İşte böyle bir kitap sonsuz kudrete ve hikmete sahip bir yüce varlığın kudret kalemini gösterir. Bir hane ustasız olmaz. Öyle bir hane ki her bir taşı bir saray gibi işlenmiş bir sanat. Aynı zamanda o saray içinde sinema perdeleri gibi sürekli devam eden bir hareket var. Öyleyse şu kainat sonsuz ilim sahibi bir varlığı gerektirir. Çünkü şu muhteşem kainat öyle bir saraydır ki ay ve güneş lambalar, yıldızlar mumlar, zaman ise bir sinema şeridi gibi sürekli akıp giden bir ip gibidir. Bulutsuz, gündüz ortasında, güneşin deniz yüzünde bütün kabarcıklar üstünde ve karada bütün parlak şeylerde ve karın bütün parçalarında etkisi göründüğü halde güneşi inkar etmek mümkün olabilir mi? Çünkü o vakit bir tek güneşi kabul etmemekle, katarat sayısınca, kabarcıklar miktarınca, parçalar adedince, güneşçikleri kabul etmek gerekir. Akıldan uzak olan materyalist görüş pek çok bilim adamı ve filozof tarafından da kabul edilmemiştir. Descartes Allahın varlığını akıl yürütme yöntemiyle şu şekilde kanıtlamıştır: Tanrı tanımı gereği her türlü mükemmelliğe sahiptir. Zorunlu varlık bir mükemmelliktir. O halde Tanrı zorunlu olarak vardır. Aynı şekilde Newton Diğer tüm kanıtları bir yana bırakırsak, başparmak bile benim Tanrının varlığına inanmam için yeterlidir demiştir. Bunlar sadece birkaç örnekten biridir.

Akıl yürütme konusunda aciz kalan bu felsefe evrim teorisi aracılığıyla kendini tekrar göstermeye çalışır. Evrim teorisi de adı üstünde bir teoriden ibarettir. Teoriyi reddeden binlerce bilim adamı vardır. Bu konuda bilgi almak isteyenler biyokimya profesörü Michael Behenin Darwinin Kara Kutusu adlı kitabını okuyabilirler. Bir röportajında şöyle demiştir. İnanıyorum ki, evrim teorisi sahneden çekilme yolunda. Hayatın açıklamasının bu teoriyle mümkün olmadığı görülecek ve teori terk edilecek. Bu sonuca giden süreç başlamış durumda zaten. Bunun sebebi de benim tarafımdan veya başka bilim adamları tarafından yapılanlar değil. Hayat hakkında ne kadar çok şey öğrenirsek, onun ne kadar kompleks olduğunu o kadar iyi anlıyoruz. Bilim adamları, bu kadar kompleks yapıların teorinin öngördüğü gibi amaçsız, tesadüfi mekanizmaların ürünü olamayacağını görmeye başlıyorlar.

Hakikate ulaşmanın şartlarından ilki materyalist felsefeyi terk etmektir. Bu da kendi başına hakikat sahibi olan, hiçbir şeye muhtaç olmayan tek Allaha ve Onun insanlara hakikatin bir kısmını anlatmaları için görevlendirerek yarattığı özel insanlara, elçilere inanmayı gerektirir. Hiç mümkün olur mu ki, sonsuz bilgi sahibi olan bir güzel varlık, gösterici ve tarif edici bir vasıta ile kendini göstermek istemesin? Hiç mümkün olur mu ki yaratıp da bizi başıboş bıraksın, müdahale etmesin? Allah elçiler aracılığıyla, yaratılanlara kendini tanıtır, sevdirir. Hakikat sırları elçiler vasıtasıyla açılır. İlk insandan günümüze kadar bu hakikatin tek bir adı vardır. O da İslamdır. Hz. Adem, Hz. Musa ve Hz. İsa dahil gelmiş geçmiş bütün peygamberler ve gerçekten onlara inanan ve izinden gidenler müslümandır. Hiçbir peygamber aracılığıyla farklı bir din gelmemiştir çünkü hakikat tektir, değişmez. Değişen insan algılarıdır. Bu da İslamiyetin başından itibaren çelişkisiz bir din olduğunu ve onun dışındakilerin insanların kendilerince yorumlar eklediği, çarptırılmış batıl dinler olduğunu gösterir. Yoksa Allahın yol göstermesini göz ardı ederek şu şöyledir diye hüküm vererek gerçek ve doğruya nasıl ulaşılabilir? Eğer yeryüzündekilerin çoğunluğuna uyarsan seni ALLAH yolundan saptırırlar. Çünkü onlar sadece zanna uyarlar ve saçmalarlar. 6El Enam 116. Yani sübjektif, kişisel düşünce ve tahminleriyle arzularına göre hüküm verir, yalan söylerler. Buna örnek verelim: Derler ki sizin bahsettiğiniz ilahınız insanın sıfatlarına sahiptir. Oysaki ilah böyle olamaz. Bunun nedeni özetin özeti olarak şudur: Onun Zatının hiçbir şeye benzemediği gibi İsim ve Sıfatları da hiçbir şeye benzemez. Nasıl ki Allahın merhametinin varlığını biliriz, ancak iç yüzünü anlayamayız, onun gibi, sevgi, memnuniyet, gazap etme gibi özelliklerinin varlığını anlasak bile, esas anlamını bilemeyiz. Sonuç olarak bir insan hakikate, Allahın izin verdiği kadarıyla ulaşabilir. Ancak esas anlamında bu hakikate ulaşmak İslamı ve imanın şartlarını kabul etmekten ibaret değildir. Çok ciddi bir şekilde İslam ilmini okumak, onunla yetinmeyip elde edilen bilgiler ışığında gözlem yapıp, hayatın her aşamasında bu bilgiyi teoriden pratiğe dönüştürerek yaşamayı gerektirir.

Hakikat perdenin ardında gizlidir. Perdenin ötesinde hiçlik yok, fenalık yok, çürümek yok. Bir mutluluğa terhis var. Gerçek iman sahibi her şeyin Allahtan geldiğini bilerek Ona sığınır, güvenir. Bu şekilde huzur bulur. Başka hiçbir şeyden korkmaz. Dünya bomba olup patlasa, ihtimaldir ki onu korkutmaz. Fakat hakikati göremeyen gökte bir kuyruklu yıldızı görse yerde titrer. Acaba bu serseri yıldız dünyamıza çarpmasın mı? der. Evhama düşer. Bir vakit böyle bir yıldızdan Amerika titredi. Çokları gece vakti evlerini terk ettiler.

Hakikati göremeyenler aklını başına alıp kalbini temizlemelidir. Bu kadar merhametli, adil, nimeti bol veren bir Sahibin memleketinde bulunduğu için şükretmelidir. Dağlar ve denizler, kısacası kainat ruhsuz olamaz. Allah abes iş yapmaz.

İnsanın yaptığı hizmet boşa gitmez. Şu fani dünyaya bedel, sonsuz cennet veya cehennem bekler. Hiç mümkün olur mu ki her şeye gücü yeten bir varlık şu misafirhane gibi dünya hayatının dışında ebedi bir memleket yaratmamış olsun? 77. İnsan, bizim kendisini az bir sudan, meniden yarattığımızı görmedi mi ki, kalkmış apaçık bir düşman kesilmiştir. 78. Bir de kendi yaratılışını unutarak bize bir örnek getirdi. Dedi ki Çürümüşlerken kemikleri kim diriltecek? 79. De ki Onları ilk defa var eden diriltecektir. O her yaratılmışı hakkıyla bilendir. 80. Yasin