Arkadaşlarla konuşuyorduk, konu; acaba, bizim için en önemli nimet nedire geldi. Herkes birşeyler söylüyordu. Kimine göre görme verilen en önemli nimetti, kimi duymanın çok önemli olduğunu söylüyordu. Bazıları dokunmanın ve tat almanın çok önemli olduğunu söylerken, bazıları buna karşı çıkıyordu. Bazısı yürümenin, koşmanın ellerini kullanmanın verilen en büyük nimet olduğunu söylüyordu. Kimisi sevincin hatta hüznün önemini söylediler. Kimisi hizmetimize verilen bütün dünyanın en önemli nimet olduğunu savunuyordu. Bazısı cinselliği öne çıkardı. Bazısı okuma yazmanın önemine dikkat çekerken bazısı haberleşmenin ve elektiriğin nimetlerinden söz ediyordu. Bazı fikirlere göre sanatın bütün dalları çok önemli nimetlerdi. Bazısına göre ailemiz ve arkadaşlarımız dediler en önemli nimet için. Bazısı katılmadı bu fikre. Bazısına göre verilen acı hissi çok önemli bir nimetti, savundukları şeyse acı hissi olmasaydı örneğin sobadan yanabilirdik ve ondan kaçamazdık. Kimisi spor yapıyor olmanın kimisi dans ediyor olmanın en önemli nimet olduğunu söylüyorlardı. O ana kadar hiç konuşmayan bir arkadaşımızsa şöyle dedi; bence bize verilen en önemli nimet inanç ve iman etme nimeti. Gerçektende ne kadar da doğru söyledi. Bir tarafta dünyanın bütün nimetleri bir diğer tarafta ise ahiretimizi güvence altına alacak ve Allah`ın yolunda gitmemizi sağlayacak bir nimet. Daha ne olsun bundan önemli verilen bir nimet var mı? Oradaki hepimiz o arkadaşımıza hak verdik. Ya sizce, sizce bize verilen en önemli nimet nedir? Sizi bilmem ama ben artık dualarımda, namazlarımda Allah`ın bize verdiği bu en büyük nimet olan iman etme ve inanmayı bize verdiği için Allah`a çok şükrediyorum.