Televizyonda geçen gün H. z. Musa ile ilgili bir film seyrettim. Çok etkileyiciydi. Filmi seyrederken, Kuran`da geçen ayetlerde gözümün önünden geçiyordu. İnsanın dinle ilgili olanları televizyonda yada sinemada seyretmenin ne kadar etki verici olduğuna bir kere daha şahit oldum. Filmde H. z. Musa zamanıyla ilgili olarak Kuran`da geçen ayetlerin dışındaki olayların doğru olup olmadığını bilemeyiz. Beni ilgilendiren ve etkileyen Kuran`la örtüşen sahneler oldu. Burada da kendimize ders çıkarmamız gereken birçok durumlar oldu. Kendimizi bir an için o devirde yaşadığımızı düşünelim; Musa`nın zamanında Firavunun etkisiyle insanlar inançlarından uzaklaşmış adeta zorla krala taptırılıyordu, o ortamda Yaratıcıyı anlatmak ve anlatana inanmak ne zordu. İnsanlar Firavuna köle olarak çalıştırılıyordu, sefillik diz boyuydu, insanlar az bir yiyeceğe ve suya muhtaçtı, büyücülük heryerde vardı, insanların yaşadıkları yerler çok kötüydü, firavun için çok çalışmayan kırbaçlanıyordu. Genel yaşam şartları korkunçtu. Aslında ortada iyi hiçbir şey yoktu ve insanlar büyük bir imtahandan geçiyordu. Nasıl, çok kötü değilmi. Bizde burada biraz imtahandan geçsek moralimiz bozuluyor, hayata küsüyoruz hatta bir çoğumuz kadere- kedere yada bu kelimeler altında aslında Allah`a isyan ediyor. Bu filmden çıkarılacak daha başka birçok derste var.
O zamanda da insanları(Musa`nın kavmini) o durumdan çeşitli mucizelerle firavunun elinden kurtaran Allah`a nankörlük var, aç gözlülük var, gönderilen ayetlere inanmamak var, elçiye yüz çevirmek var, şeytana uymak var, güce tapmak var, imtahana isyan var, Allah`ın mucizelerine bire bir şahitken bile görmemezlikten gelme var. Bu da insanların her devirde ve her ortamda ortak özellikleri olsa gerek...