Çoğumuz etrafımızda dinle ilgili yorum yapanları görüyoruz. Bu gördüklerimizin çoğuda tutarsız oluyor. Aslında her olayda olduğu gibi burada da önemli olan olayın temel meselesi. Temel sağlam ve tutarlı olursa gerisi geliyor. Temeli oluşturan en önemli etken ise metoddur. Dinde de adamın metodu yoksa arzularını metod ediyordur. Belki de Kuran`a dayalı islamiyeti savunanların diğerlerinden en öenmli farkı budur; bir metodlarının olması. Nedir bu metod Kuran`ı savunanların, cevabı kısa ve net; dinin kaynağı olarak tek ve sadece Kuran`ı rehber edinmek, başka hiç bir kaynağa yada metne güvenmemek. Kurana dayalı islamiyeti savunanların dışında kalan diğer bütün kesimler aynı ortak hatayı yaparlar. Nedir bu; belli bir metodlarının olmaması. Dinin tek kaynağını Kuran kabul etmeyince, biraz ondan biraz bundan mantığı, hangisi işine gelirse onu seçme politikası, insanı problemler yumağının içine atar. Sabah Kuran`dan bir ayetle güne başlar öğlen hadisle bunu desteklediğini zanneder, akşam sohbette ikisini birbirne karıştırır. Hem ne demek hadisin Kuranla örtüşmesi veya örtüşmemesi. Allah`ın ayetinin bir desteğe ihtiyacımı vardır. İşlerine gelince Recm dinde yok derler, işlerine gelmeyince var derler. Ortama göre konuşurlar, ne dediklerini de tam söylemezler. Adeta karınlarından konuşurlar. Kendine o an neyi yakın hissederlerse, menfaatleri neye yakınsa bu dinde vardır yada yoktur derler. Kuran`ı savunurlar, türban vardır derler, tutarsızlık en önemli özellikleridir. Hadisi şart koşarlar, sonra onlarında bazısını elemeye tabi tutarlar. Oysa Kuran`a dayalı islamiyeti savunanların böyle bir dertleri yoktur çünkü onların belli bir metodu vardır, onlar kafalarına göre din oluşturmazlar, sadece Yaratıcılarının indirdiğinin peşinden giderler.