Gerçek anlamda büyük hedeflere sahip olmamız ancak dinle mümkündür. Din sayesinde Allah’ın varlığını öğreniriz ve O’nun rızasını hedefleyebiliriz. Din sayesinde sonsuz yaşamın varlığını öğreniriz ve onu hedefleyebiliriz. Dinin öğrettiklerini bir kenara bırakırsak, sadece bu dünya hayatıyla kısıtlı hedeflerimiz olabilir. Güzel bir tatil, lüks bir araba, muhteşem bir villa, büyük bir holding bu dünyanın hedefleri olabilir… Bir çok kişi 11 ay çalışıp, 1 aylık tatilin hayalini kurar veya araba hedefi için aylarca para biriktirir. Birçok kişi hayatının en verimli dönemindeki 20-30 yıllık çalışmayla elde ettiği kazancını hayalini kurduğu ev hedefini gerçekleştirmek için kullanır...

Oysa bu hedefler (helal olsalar da) dinin koyduğu hedeflere göre o kadar küçük ki! Bu dünyanın içindeki 70-80 yıllık bir ömüre sığan tüm hedefler küçük olmaya mahkum değil mi? Buna karşılık bu küçük hedefler için ayırdığımız zaman, yaptığımız fedakarlık, dinin koyduğu hedeflere göre ne kadar da fazla! Bir ev almak için yapılan fedakarlıkları ve de ahiretteki sonsuz yaşamı elde etmek için yapılan fedakarlıkları kıyaslarsak bunu anlarız. Dünyevi hedeflerimiz gerçekleştirmemizdeki araç olan iş için erken kalkmada çok titiz olanlar namaza kalkmada ne kadar titiz? Dünyevi hedeflerimiz için kullandığımız paraya oranla ne kadar zekat veriyoruz? İş için patronun fırçalamalarına, çıkardığı zorluklara tahammül edenler, din için acaba hangi zorlukları göze alırlar?

Eğer dine inanıyorsak ve dinin önümüze koyduğu gerçekten önemli hedeflere talipsek, bu hedeflerin önemine uygun fedakarlıkları yapmalı ve göze almalıyız. Dünyevi basit hedefler için yaptığımız fedakarlıklarla, dinin koyduğu hedefler için yaptığımız fedakarlıkları kıyaslarsak kendimizdeki eksiklileri düzeltebiliriz.