Maddi hırslar üzerine kurulu kapitalist sistem “ölmeyecekmişiz” gibi düşünmemizi ister. Çünkü öleceğimizi idrak etmek, kapitalizmin üzerine kurulu olduğu daha çok kar, daha çok artı-değer elde etme sistemine bir tehdittir. Ölümle beraber bir takım maddi hırsları (helal veya haram) bir arada düşünelim. Örneğin:
1- Lüks araba istiyorum ve öleceğim,
2- Lüks ev istiyorum ve öleceğim,
3- Kendimi güzelleştireceğim ve öleceğim.

Bu saydığım örneklerdeki dünyevi isteklerimizin bir çoğu helal de olabilir. Fakat bunlar helal bile olsalar; bunların dinin gösterdiği hedeflerin önüne geçmesi ve hayatın en önemli amacı olarak kabul edilmeleri dinsel anlayışla uyuşmaz. Bunları ölümle bereber düşünürsek, bunların dinin ortaya koyduğu hedeflerin önüne geçmesinin engellenebileceği kanaatindeyim. Diğer yandan dini ibadetlerle ölümü bir arada düşünelim:
1- Namaz kılıyorum ve öleceğim,
2- Oruç tutuyorum ve öleceğim,
3- Fakirlere yardım ediyorum ve öleceğim.

Ölüm hayatın en önemli gerçeğidir; hayatın içinde yer almasa da. Eğer hayatımızdaki fiiller ve hırslarla hayatın bu önemli gerçeğini bir arada düşünürsek; yaptıklarımızın- hırslarımızın yerinde olup olmadığını idrak edebiliriz.

Sonuç: Ölümü idrak etmek dini yaşatır, maddi hırsları terbiye eder.