Az bilgiye, yapacak kudrette olmamaya sorumluluk adını veriyorum. tam bilgiye arzu adını veriyorum.. az bilgili bir varlığım, o şeyi yapacak kudrette değilim yani sorumluluklarım var, (tam bilgiye ulaştığımda mesuliyetim kalkıyor ve ne isem onu yapıyorum).. 1. sınıftayım, harfleri tanımıyorum, bilgim az ve sorumluluğum o harfleri öğrenmek.. harfleri öğrenme işi sıkıntı verici, görünürde bana faydası yok, uykusuz kaldığıma değmiyor, yediğim azarlara değmiyor, mahrum kaldığım oyunlara değmiyor, bu acı, bu zorluk benim işime yaramıyor çünkü harfler işime yaramıyor..
Büyüyorum ve harfleri öğrendim sonunda, kitaplar okuyabiliyorum, kendimi ve dünyayı tanımaya başladım, korkularım azaldı, ihtiyaçlarım değişti, bağımsızlaştım çünkü bilgim arttı.. mutluyum... şimdi bakıyorum da bu sorumluluk benim için çok gerekliymiş, aslında bilseydim, 1. sınıfta da bunu arzu ederdim zaten.. çünkü benim mutluluğuma hizmet ediyor, görüyorum... anladım ki, benim içimdeki ilahi nefes benim için neyin doğru olduğunu önceden biliyordu ve önüme bu şekilde getirdi.. çünkü O öyle adil, öyle merhametli ki..