“Şu şu okulları bitirdim. Şu dilleri bilirim. Şu kadar zamandır bu şirketin genel müdürlüğünü yapıyorum. Şirketimiz son yıllarda muazzam bir büyüme gösterdi. Tam bir işkoliğim. Buralara kolay gelmedim. Benim için varsa yoksa iştir…” diyordu geçtiğimiz günlerde bir gazetenin ilavesinde rastladığım söyleşinin konuğu. Durup kendi kendime sormadan edemedim bu yazıyı okuyanların birçoğunun yapamayacağı gibi. Peki, bu muydu olması gereken hayat anlayışı, bu muydu yaşamımızı, yaptıklarımızı ve yapacaklarımızı belirlemesi gereken kriterler? Ne acıdır ki aynı şahıs hayatta nelerin eksikliğini hissettiniz; bu kadar iş bağımlısı olmak size neler kaybettirdi sorusuna ise çocuğunun doğumu, karısının herhangi bir mutlu günü veya eşinin dostunun acı günlerinde onların yanlarında olamamayı da sayarak bir nevi kendi kendini ele veriyordu. Bununla da kalmayıp etrafına bu noktalarda nasihatler veriyordu. Tabii, hayata bir kez daha gelse bu hayat anlayışından vazgeçmeyeceğini de ekleyerek. Nasıl bir tezat, nasıl bir aldanmaca diye sordum kendi kendime.

Maalesef yaşamlarımızı hiç ölmeyecekmiş gibi sürdürmeye devam ediyoruz. Belki de “Yarın ölecekmiş gibi ibadet et, hiç ölmeyecekmiş gibi çalış” deyiminin sadece ikinci kısmını göz önünde bulunduruyoruz. Hatta ve hatta Kuran’da geçen “Yaşayan her canlı ölümü tadacaktır” ayetini bir mezarın kapısında dahi içimizi kararttığı gerekçesiyle görmeye tahammül edemiyoruz. Uzun lafın kısası kendimizi aldatmıyor muyuz? Yukarıda örneğini verdiğim durum eşine az rastladığımız bir durum değil aslına bakarsanız. Birçoğumuz kendimizi günlük hayatın bize her şeyi unutturan girdabına kaptırmış, bize verilen şu kısıtlı ömrü ahireti hiç ama hiç düşünmeden, bilemediniz ömrünün son demlerini yaşarken aklımıza getiriyoruz. Etrafımızda bize sürekli örnek olabilecek, dersler çıkartabileceğimiz birçok ölüm varken. Yaşlısı, genci, kadını, erkeği, trafik kazası, hastalığı derken hepimiz bir bir gidiyoruz bu dünyadan.

156- Onlara bir musibet isabet ettiğinde, derler ki: `Biz Allah`a ait kullarız ve şüphesiz O`na dönücüleriz. (Bakara Suresi)

En nihayetinde döneceğimiz yerin bilincinde olarak, bu dünyada iyilik ve güzelliği, iyi bir kariyeri, iyi bir eşi, iyi bir semtte oturmayı, iyi bir arabayı, iyi bir okulu, iyi bir mesleği isterken ahiretimiz için de iyi dileklerde bulunup dua etmeyi unutmamalıyız. Dua etmekle de kalmayıp şu ayetin bilincinde olarak yaşarsak zaten bu dünya hayatında da mükâfatlandırılacağımızın bilincinde olmalıyız:

29- Gerçekten Allah`ın Kitabını okuyanlar, namazı dosdoğru kılanlar ve kendilerine rızık olarak verdiklerimizden gizli ve açık infak edenler; kesin olarak zarara uğramayacak bir ticareti umabilirler. (Fatır Suresi)