Kıskançlık Kuran'da kınanan bir davranıştır. Hz Yusuf kardeşleri tarafından kıskanılmış ve babasından uzaklaştırılmıştır. Nedense insanlar en çok da kendilerine en yakın insanları kıskanırlar. Bu aile içinde ve arkadaşlar arasında görülür. Kıskançlık duygusunun içindeki en önemli tehlikeyi haset olarak tanımlayabiliriz. Bu istek içten içe olur ve sonuç alındığında insan kendisini başarılı hisseder.
Bu kıskançlığın hedefi bizim Müslümanlığımız olabilir. Kuran'da da belirtildiği gibi inkar edenler hem uzaklaşır hem de uzaklaştırırlar. Bizi kendi yanlarına çekmek isterler. Bu onlar açısından iyi niyetli bir tavır değil, aslında Allah’ın varlığından korktuklarındandır. Kendileri Allah’a inanmayı değil, bizi caydırıp kendilerini rahat ettirmek isterler.
Bir inanan ise bir inananı kıskanmaz. Ama hayırlarda yarışabilirler. Birbirlerinin iyi huylarını örnek alıp, birbirlerine gerçeği ve sabrı önerirler. (103,Asr/3) Hatta Kuran’da geçen takva sahiplerinin en önünde olma duası bile vardır. Ama bunlar kıskançlığı getirmez, tam tersine birbirleriyle yarışarak daha iyi Müslüman olmayı getirir. Eğer bir mümin bize dini bir konuda tembihte bulunuyorsa, alınmadan, kızmadan teşekkür etmeliyiz. Çünkü yaptığı iyilik içindir.
