Tevekkül, Allah`a güvenmek ona dayanmak ve ondan daha iyi bir dost olmadığını kavramaktır. Aslında şu hayatta Allah`a tevekkül ettiğimiz her an kendimizi iyi hissetmeliyiz. Sonunda herşey onun elinde değilmi? O ne isterse nasıl isterse neyi bize hayırlı görürse onu yaşamıyormuyuz? Bizler bunun farkındamıyız çoğumuz farkında değilmiş gibi geliyor. Çünkü bu çoğu insan ya ben peygamberler döneminde yaşasaydım bende hicret ederdim bende onunla cihat ederdim der, ama yaşadığı şu hayatta başına enufak birşey gelse sanki hiç Allah yokmuş gibi davranır. Ekonomik olarak kötüye gitse, sevgilisinden ayrılsa, sağlık sorunları ortaya çıksa hayata küser, Allah`a sitem eder ahlar oflar çeker. Birileri onunla alay edecek diye dini yaşamaz, dünya nimetlerini Allah`ı anmaya tercih eder. Namazını kılmaz, parası bitecek diye zekatını vermez, sevgilisiyle buluşacaksa oruç tutmaz sonrada kalkıp ben peygamberler devrinde yaşasaydım kendimi gösterirdim der.