İnsanların genelde din için yaptıkları yorumları 2 grupta toplayabiliriz. İlki din, namaz niyaz işleri bir zamanlar yapılmıştı bir modaydı bir trenddi geçti gitti şimdi artık daha önemli dünyevi işler var, bunlarla ilgili vakit harcanmaz, hem biz hala oralarda mıyız, başka işimiz mi yok ki dinle ilgilenmeye devam ediyoruz, bunlar boş işler. İkinci grupsa ki daha yaygını bunlardır, dinin belli bir zamanı vardır yaşlanınca yapılır, daha bu işler için erkendir. İnsanlar herşeyi yaparlarken konu din olunca ertelemeye giderler. Sanki din emeklilik yıllarında yapılan eylemlerden bazısıdır. Namaz kılmasını öğütlediğimiz kimseler daha bunun için erken olduğunu söylerler, hele konu hac olunca zannedersiniz ki bastonsuz kimse hacı olamaz. İnsanlardaki en büyük korku bu işlere bir başlarsa iğreti dünyanın getirdiklerinden uzaklaşma korkusudur. Oysa din süreklilik ve bununla beraber eylemlerde istikrardır. Ahireti arzulayan kimseler sürekli Allah`ı anar ve onun istediği gibi yaşar, ibadetlerinde de süreklilik vardır.