Büyüklerimizin dediği kadar varmış, bazen ufak bir olay ya da durumdan da sonuca gidebiliriz. Başımdan geçen bir olayı sizinle paylaşayım istedim. Geçenlerde günün bitmesine, güneşin batmasına çok az bir zaman kala, ezandan biraz evvel koşarak camiye gittim. Niyetim namaz vakti çıkmadan namazımı kılmaktı. Tam namaz kılmaya başlıyacağım, adamın biri uzaklardan bağırarak ve koşarak yanıma geldi. Dur dur derken suratındaki ifadeyi görseydiniz, kızgınlık, öfke, uzaktan bakan biri benim için çok kötü birşey yaptığımı zanneder. Yaptığım sadece Allah`ın bana vakitleri belirlenmiş ve o süre içinde kılmam emredilen namazı kılmaktı. Adam ne derse beğenirsiniz, oğlum bu saatte namaz kılınmaz, güneş batarken namaz kılınmaz. Bende dedim ki; amca ben Allah`ın indirdiği Kuran`a göre kılıcam. Cevabı traji komikti: oğlum sen hiç mi ilmihal kitabı okumadın? Cevabım kısa ve netti; Enam 114 ü söyledim; Allah size Kitab`ı ayrıntılı bir şekilde indirmişken O`ndan başka hüküm koyucu mu arayayım... Namazımı kıldıktan sonra yanımda bulunan Kuran`ı Kerim mealini o adama verip, uzaklaştım.