Vizyona yeni giren Beyzanın Kadınları filmini izleyenler, yapımcıların son günlerdeki modaya uyarak, dini öğeleri bir şekilde filme monte ettiklerini farketmişlerdir. Ancak ben filmi izleyince buradaki klişe ve hayli yüzeysel "dindar kadın böyle olur, sert olur, sadece cehennemle korkutur; cenneti, Allah`ın sevgisini düşünmez; tek motivasyonu cehennemdir" tasvirinin dışındaki bir konuya takıldım. Filmdeki kadının (Beyzanın) hastalığı var ve bu onun sağlıklı bir hayat sürmesini engelliyor. Diğer kişiliklerinin ne yaptığını hatırlamadığı ve daha da önemlisi onların yaptıklarına engel olamadığı için sürekli zorluk yaşıyor. Bu hastalığın kurmaca olmadığını hepimiz biliyoruz. İşte bu noktada diğer insanların, yani bizim böyle olmamamız için hiçbir neden olmadığı aklıma geliyor. Allah isteseydi kısa dönem, uzun dönem hafızayı yaratmaz; hatta hafızayı dahi yaratmayabilirdi. Biz şu anki muhteşem sistemin içinde doğduğumuz için bu ayrıntıları sürekli kaçırıyoruz sanırım. Aslında film izlerken, yolculuk yaparken, yemek yerken sürekli bu mükemmel dizaynı anmamız ve Allah`a teşekkür etmemiz gerekiyor.