Bazı insanları anlamakta güçlük çekiyorum. Adam hayatı boyunca hiçbir ibadetini yapmamış, Allah`ın yasaklarını hep hiçe saymış sonra kalkmış diyor ki; ahirette peygamberin şefaati beni kurtarır. Allah, cennetine olsun cehenemine olsun kimi göndereceğini kendi bilir biz bununla ilgili birşey söyleyemeyiz. Allah Kuran`da buraya gidenlerin vasıflarını söylüyor.
Bizim insanımızda ise peygamberin şefaatiyle ilgili bir beklenti var. O insan ki her türlü pisliği yapsa, insanlardan çalsa, dolandırsa, zina yapsa, adam öldürse bile Peygamberin araya girmesiyle aff olunucağını hesap ediyor. Bundan dolayı ibadetlerini de yapmıyor. Şefaatin kendini kurtaracağını zannediyor. Gerçi bu tip zihniyettekiler kulaktan dolma bilgileri din zannettiklerinden dolayı, örneğin bir insanın istediği kadar günahı olsun bir körü 40 metre yürütse cennetlik olacağını söyler, aynı zihniyettekiler istediğin kadar Allah için hayatını yaşa eğer kalbinde hardal büyüklüğünde kibir olsa cehennemlik olacağını söylerler. İşte bu zihniyettekiler dini bu hale getiriyorlar, pisliği yapıp yapıp şefaatten medet bekliyorlar.
Allah ahirete istediğinin şefaatini kabul edeceğini söylüyor.Bu durumdaki birine sizce peygamber şeffat ister mi? Ayrıca Bakara 48'de "Ve korkun o günden ki, hiçbir benlik bir başka benliğin herhangi birşeyi için karşılık ödemez; hiçbir benlikten şefaat kabul edilmez, hiçbir benlikten fidye alınmaz. Ve onlara yardım da edilmez." der.
Etrafınızda şefaat beklentisi olan insanları uyarın ki onların çoğu Kuran okumadığından bu ayetlerden habersizdirler.
