Etrafımıza baktığımızda ,insanların,din ile ilgili birkaç gruba toplandığını görüyoruz.Allah`a ve ahiret gününe inananlar ve inandıkları doğrultusunda yaşayanlar ki bu gruptakiler ölüceklerini ve Yaratıcılarına döneceklerini bilerek yaşarlar.Allah`a ve dine inanmayanlar (ateistler)ki ben bunların nasıl olupta çıldırmadıklarına şaşıyorum.Madem ölünce herşey bitecek ve yok olacaksın hergün bir önceki günden daha kötü olur.Saniye saniye yok olmaya doğru gittiğini sanan birisinin ne psikoljide olduğunu incelemek lazım.
Benim asıl merak ettiklerimse,Allah`a ve ahiret gününe inanıp, sanki hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayanlar.Toplumun genelinide maalesef bunlar oluşturmakta.Bunlar ölümü kabullenmelerine rağmen,ölümü hatırlamak istemezler.Din ile,Allah`la ilgili konularda konuşulması hoşlarına gitmez.Bunlarla ilgili konuşmalar onlara ölümü hatırlattığı için bu tip konulara girmezler.Kendi çevrelerindeki kişilere bakarak yaşarlar.Sanki en büyük güvenceleri onlarmış gibi davranırlar.Dünyanın geçici zevkleri onlar için ahiretten daha önemlidir.Karşılığını peşin olarak almaları dünya zevklerinin haram olsada tercih edilme sebeplerinden biridir.Bir topluma girdiklerinde herkes içiyorsa, onlar içinde içmek toplumsal bir davranış halini alır.Aynı şeyleri diğer haramlar içinde söyleyebiliriz;kumar olsun,zina olsun,dolandırıcılık olsun,aklınıza gelen her türlü pislik olsun,birbirlerine bakarak ve belkide bundan destek alınarak yapılır.Bu insanların çoğuna sorsanız;Allah varmı,ahiret varmı diye hemen hepsi evet cevabını verir.Belki çoğu ölümden bu yüzden korkmaktadır.Peki ölüceğini,Allah`a hesap vereceğini bile bile bu insanlar nasıl böyle yaşarlar anlamak mümkün değil.Bence en önemli neden; Allah`ı ,O`nun gücünü,ahiretin korkunçluğunu yeterince kavrayamıyorlar.Kavrasalar inanmalarına rağmen böyle yaşamazlar.