Müslüman ülkelerin çoğunda yapılan güzel gelenekler vardır. Bayramlar, kandiller insanların birbiriyle ilişkilerinde önemli yerler tutar. Herkes birbirini görür veya hatırını sorar. Dostlar, akrabalar birbirini arar, küsler barışır. Sonuçta güzel bir sosyal olaydır bayramlar ve kandiller. Bunların hiçbiri Allah`ın emri olmamakla beraber uygulanır, çünkü geçmişten gelen güzel geleneklerdir. Yalnız burada, bazen bu günlerle ilgili insanların hataya düştüğünü görebiliyoruz. Şöyle ki; ehlisünnet inanca göre; beraat kandili gecesi, kılınan namazlarla veya tutulan oruçla geçmişteki bütün günahların affolucağı söylenir, söylenir derken bu halk arasında dolaşan bir dedikodu olmaktan çıkmış, Cuma namazlarında insanlara vaaz diye dinletilir hale gelmiştir. Yani bu ülkenin birçok insanının dini sadece onlardan öğrenebiliriz dediği imamlar, beraat gecesinin hükmünü de vermişlerdir; bugünü ibadetle geçirenin günahları affolur. Allah böyle birşey dememişken, Kuran`ın bir tek ayetinde bile kandil gecelerinden bahsetmezken, bunlar neye dayanarak böyle bir hüküm verirler. Öğrenmek isteyenler en yakın camiideki imama başvursun. Düşünün ki bir insan 364 gün her türlü pisliği yapsın, kulluk vazifelerini yerine getirmesin sonra birgün gelsin ki bütün günahları bağışlansın. Bunun bir sakıncalı yanı da, insanlar böyle şeylere inanıp Allah`a karşı kurnazlık yapmaya kalkıyorlar. Gerçi ehlisünnette buna benzer o kadar çok örnek var ki; bir körü 40 adım biryere götüren direk cennete gider (adımları iyi sayın bir adımla cenneti kaçırmayın) tam tersi olarak da şöyle bir örnek sunabiliriz; kalbinde hardal tanesi büyüklüğünde kibir olan istediği kadar kulluk vazifelerini yapsın direk cehennemlik olur. Bakalım ahirette bunları göreceğiz. Allah karşısında söyledikleri yalanlardan dolayı kaç adım atabilecekler. Unutmadan günahı çok olan bu kandili kaçırdıysa 1 sene beklemek zorunda, dua etsin de seneye kandile sağsalim yetişsin.