Sen geliyorsun Ya Nebi…
Medine sokakları senin gelmenle bayramı yaşıyorlardı adeta…
Sokakların her başında bir gül seni bekliyordu, sen kokularıyla…
Çocukların feryadı figan hallerle ve ayrı bir sevinçle;
“Efendimiz geliyor, Allah’ın Rasûl’u geliyor” demeleri geliyor dört bir yandan…
Sen geliyorsun Ya Nebi…
Herkes sana susamış ve sana hasret…
Herkes sana meftun ve sana hayran…
Öylece sükûnet içinde beklenensin ya Rasul....
Sana âşık olan ümmetinden biri, ayak seslerini duymuş olacak ki bağırarak;
“Allah’ın Rasûl’u geliyor, âlemlerin efendisi geliyor” dediği anda kurbanlar kesiliyor .
Her yan sana akıtılmış kurban kanlarıyla bürülü…
Sen geliyorsun Ya Nebi…
Sen yere basıyorsun, toprak “Allah” diyor.
Sen göğe bakıyorsun, gökyüzü “Allah” diyor.
Sen ümmetine bakıyorsun, sana âşıklar aynı ağızdan “Allah” diyor.
Sen ümmetine tebessümle Allah’ın selamını veriyorsun….
Bir tek sözüne canlarını feda eden ümmetin gözyaşlarıyla, Allah’ın selamıyla karşılık veriyor.
Sen geliyorsun Ya Nebi…
Ben ise sana hasret ve sana mahçup…
Gözlerimin içine bakıyorsun, saçımı okşuyorsun…
Ben ise “seni bekliyordum, Ya Rasul…Seni bekliyordum Ya Nebi”
“Beni şefaatine nail eyle” diyerek, nurlu elini ve yüzünü öpüp, o mübarek kokunu içime çekerek…
Sen geliyorsun Ya Nebi…
Hani bu fani olan dünyaya değil de, benim hayal dünyama…
Keşke bunlar gerçek olsa, senin o nur cemalini bir kere olsun görüp, öpüp ve kokunu içime çekebilsem.
Bir kere olsun seninle konuşabilsem, ne olurdu Ya Nebi…
Ben böyle aslı olmayan hayaller kuruyorum diye,
Bana kızıyor musun?
Biliyorum bu anlattıklarımın ne aslı, nede sureti yok…
Ama inan efendim, senin zamanında olup,
Ah! O an Medine’de olup, seni bir kere de olsa uzaktan görseydim.
“İşte bakın, bu benim Nebim” deseydim…
Sonra da gözyaşları içinde;
“Ya Rabbim, sana şükürler olsun ki senin Rasul’unu bana gösterdin”
Sen geliyorsun Ya Nebi…
Diyerek söze başlayıp, gerçek olanı anlatsaydım ne olurdu…
Ya Rabbim burada efendimiz ile karşılaşamadık belki ama…
Sen cennet de olsun komşu eyle bizi…
Burada diyemedim ama cennet de olsun diyeyim…
Sen geliyorsun Ya Nebi…
YAZAN: HURİYE ÖZDEMİR
