Kulluk vazifelerimizi yerine getirmeye, Allah`ın bize farz kıldığı ibadetleri elimizden geldiğince yapmaya çalışıyoruz. Ama bunları yaparken, acaba "elimizden geldiğince" kavramında yeterince samimi miyiz? Günlük hayatımızda ibadetlerimizi yerine getirirken karşılaştığımız bazı zorlukları biraz düşünürsek hangi durumlarda tercihimiz nasıl yaptığımızla ilgili sonuçlara ulaşabiliriz. Çok yorgun ve geç saatte uyuduğumuz bir gecenin ertesinde sabah namazına uyanamadıysak; bunu nedeni uyanmaya güç yetirememek miydi, yoksa uykumuzdan biraz daha fedakarlık yapamayışımız mı? Akşam namazı vaktini şehirlerarası bir otobüs yolculuğunda geçirdiysek; bunun nedeni otobüsün namaz vaktinde mola vermemesi miydi, yoksa otobüs içinde namaz kılmaktan çekinmemiz yada yolculuğumuzun saatlerini namaz vakitlerine göre ayarlayarak birkaç saat daha erken yada geç gitme fedakarlığında bulunamayışımız mı? Öyleyse kendimize şunu sormalıyız; Yaratıcımız olan Allah, tercihlerimizdeki samimiyet derecemizi bildiğine göre, yerine getirmediğimiz bazı ibadetleri gerçekten güç yetiremediğimiz için mi yapmıyoruz, yoksa kendimizi mi kandırıyoruz?