Kuranı Kerim’de tüm insanları Allah’ın yoktan var ettiği anlatılır. Yani insanlar ister Allah’a inansın isterse inanmasın var olmalarını Allah’a borçludur. İnanan bir insan en çok, herşeyi ve onu var eden yoktan yaratan Allah’ı sevmelidir. Hayatını da Allah’ın hoşnutluğunu kazanmak için planlamalıdır.

Kuranın çeşitli ayetlerinde ise inananlara inkarcıları ve Allah’a ortak koşanları dost edinmemeleri söylenir. İnananların gerçek dostlarının Allah ve müminler olduğu ifade edilir. İnananlardan da muhakkak “neden inanmayanları dost edinmeyelim? Onlarda sonuçta Allah’ın yarattığı insanlar değil mi?” şeklinde düşünenler olmuştur. Kuranı Kerimde inkarcıları dost edinmememizi söyleyen Allah, onları neden dost edinmememiz gerektiğini de bizlere açıklamıştır.

Öyle kişiler ki onlar, müminleri bırakıp da küfre sapanları dostlar ediniyorlar. Onların yanında onur ve yücelik mi arıyorlar? Onur ve yüceliğin tümü Allah`ındır.
Nisa Suresi - 139

Yukarıdaki ayette de ifade edildiği gibi bütün onur ve yücelik Allah’ındır. Bizler ise sadece O’nun yarattığı ve her daim O’na muhtaç ölümlü varlıklarız. Eğer ki ahirette mutlu olmak istiyorsak yapmamız gerekenlerden biri de inkarcıları değil de Allah’ı ve inananları dost edinmektir. Etrafımızdaki bir takım inkarcıların hayatları bize hoş gözükse de ve onlarla beraber olmak bize bu dünyada onur ve yücelik getiriyor gözükse de gerçek mutluluğun ahirette olduğunu unutmamalı ve her konuda olduğu gibi bu konuda da tercihlerimizi Allah’ın hoşnutluğunu gözeterek yapmalıyız.