Öncellikle şunu belirtmek istiyorum insanları yaratılmış bir varlıktır ve hiç bir şey elinden gelmeyen aciz bir varlıktır ve sadece zekasıyla yaşayan insanların kendini aciz bir kul olduğunu unuttur kendi kendine zekasına güvenerek karşısındaki insanı kendinden küçük görür insanlar yanlızca ve yanlızca zekasıyla yüksellir ve zekasıyla sevilir ALLAH kimseye küçük bir zeka vermemiştir çünkü insanlar zekası olmadan yaşayamaz kimse zekasını kulanarak insanlara kendini nasıl sevdireceğini bilemez nasıl sevdireceğini düşünür ve başarırlar ve sevdiği için değildir sadece zekasını sevdiği için karşısındaki insani bir yere kadar sever ve zeka dediğinizde sadece aklını kulanan çalışkan ve dürüst bir insandir ama bide şöyle düşünelim insanlar sadece zekasıyla yaşayan bir kuldur ve bunu hiç farkında bile değildir sadece insandır bazı yönleri onu yükseltir ama hiç farkında değildir bu sadece ALLAH,ın imtihanıdır ve burda hataya düşerler işte dediğimiz gibi bazı yönleriyle yüksellir diye işte o yönlerinide zekasıyla ortaya koyar ve kendini insan olduğunu ALLAH,ın kulu olduğunu unuttur buda insana büyük bir bunalımla başbaşadır her yaptığından sıkılır hayatta mutsuzdur çünkü kul olduğunu kendine verilen görevlerinden habersizdir herkes gibi kendini zekasıyla imtihan eden ALLAH,ı ne zaman hatırlarsa o zaman mutluluk onu bir bir bir bulur ve o kapı açılır herzamanın değerini iyi bir şekilde anlamanın mutluğunu yaşar ve insan sadece kul olduğu için değil görevinde ne kadar yaparsa o kadar insan olmanın mutluğunu yaşıyor demektir şunuda söylemek gerekirse insan olarak yaşamanın değerini sadece ALLAH,ı hatırlamamakla anlıyoruz çünkü ALLAH insanı en güzel şekilde yaratmıştır ve bu güzelliğimizi şükrederek ve bize gelen her şeye sabırla imtihanımızla ALLAH,a güvencimizle yaşıyorsak ne mutlu bize.


seval çimen.