Arkadaşım yeni evlenecek, erkek arkadaşı olduğunu ve evlenmek istediğini söylediğinde ailesinin çocukla ilgili ilk soruları şunlar olmuş; ne iş yapıyor, gelir durumu nasıl, evi var mı?İstedikleri cevapları alınca tamam demişler gelsin konuşalım. Çocuk inançlı mı, değil mi?Alkolik mi, değil mi?Kumar oynar mı, oynamaz mı ? hiç bunlar sorulmamış. İnsanı insan yapan, yaşamasının yegane nedenlerin hiç biri sorgulanmamış. Varsa yoksa maddi durumu nasıl, aman parasız pulsuz olmasın düşüncesi ön planda. Artık öyle bir zamanda yaşıyoruz ki herşey paraya endekslenmiş durumda. Parası olan saygı görüyor, değerli oluyor, adamdan sayılıyor. İnsanlar birbirlerini banka hesap cüzdanlarına göre değerlendiriyor. Bu yaşamın her alanında maalesef böyle bir duruma geldi. Arkadaş, dost seçerken, evlenecek birini seçerken, aileler çocuklarına evlilik için onay verirken, insanlar çevrelerini oluştururken artık tek bir kıstas alıyorlar; kapitalist sistemin temelini oluşturan şey; "para".
Hiç kimse, karşısındakini ahlak anlayışına, dine nasıl baktığına, kulluk vazifelerini yerine getirip getirmediğine göre değerlendirmiyor. Böyle olunca, bir süre sonra insan yalnış seçimler yaptığını anlıyor ama o zamanda iş işten geçmiş oluyor. Toplum, Allah`ın emrettiği ve öğütlediği değerlerden uzak kaldığı sürecede bu böyle devam edecektir. Tekrar başa döneyim; inançlı olan arkadaşım ailesine çocukla ilgili herşeyi sordunuz inancıyla ilgili hiç birşey sormadınız demiş ve çok kızdığını ifade etmiş. Ailesi onun niye kızdığını anlamadıklarını söylemiş ve cevapları şöyle olmuş; biz bize gerekli olan cevapları aldık gerisi teferruatdan ibaret.
Kapitalist sistem içinde hayatımız gerçekten böyle mi oldu; kazanılması gereken para kazanılıyorsa gerisi teferruat mı...