Sizede oluyormu bilmiyorum ama ben tebliğlerden sonuç alamadığım zaman kendimi iyi hissetmiyorum. Tebliğ yaptığım ve sonuç alamadığım kimseler yakınlarım ve sevdiklerim olduğu zaman bu üzüntüm katlanarak devam ediyor. Burada birkaç şeye üzülüyorum; birincisi yakınlarımın, sevdiklerimin ahireti kaybetmesi ve Allah`ın hesaba çağıracağı o gün, onların azaba uğrayacaklardan olucaklarını tahmin etmem(Allah herşeyi bilir). Çünkü kulluk vazifelerini yerine getirmemeleri beni böyle düşünmeye sevkediyor. Bunun yanısıra acaba bendemi bir hata var, eksiklerim mi var ki insanları etkileyemiyorum diye de düşünüyorum. Bunun yanısırada Allah`ın hidayetini istediğine verdiğini biliyorum ve biliyorum ki Allah istemedikten sonra hiçbir şey olmaz. Bu bildiklerimden dolayı şevkimde bir azalma olmuyor, zaman zaman umutsuzluğa kapıldığım anlarda Allah`ın olaylara istediği anda müdahele etme özelliğini ve O`nun herşeyi bilme, görme, duyma sıfatlarını hatırlıyorum ve rahatlıyorum. İnsan tabii ki bilhassa sevdiklerinin bir an önce hidayete ermesini ve kulluk vazifelerine başlamasını istiyor ama ne yapalım Allah`ın bir bildiği ve imtahanı vardır diye düşünüyorum. Bunun için sakın ama sakın tebliğlerden sonuç alamazsanız bile peşini bırakmayın, pes etmeyin. Allah`a bunun için dua etmeye devam edin, yakınlarınız ve sevdikleriniz içinde dua edin. Kuran`ı Kerim`de görüyoruz ki peygamberimizde buna benzer endişeler duymuş, bu yüzden bizler tebliğlerimize aksatmadan devam edelim...