İnsan nedense elindeki değerleri kaybedince onun bir değer olduğunu kavrar. Ancak iş işten geçmiştir, artık o zamanında değer verilmeyen yanında değildir insanın. Bu dünyanın aslında ne kadar aldatıcı olduğu ve gerçekleri barındırmadığı o zaman ortaya çıkar. Bunları neden ve niçin mi yazıyorum? Geçen gün çok sevdiğim bir arkadaşımın babasının cenazesindeydik. İğreti dünyanın tüm pisliklerinin içinde olan ve başını oradan çıkaramayan arkadaşımın bir itirafıydı şu sözler "herşey ne kadar boş ve yalanmış". Sonrasında da onunla dertleştiğimizde bana şimdiye kadar yaptıklarından dolayı utanç duyduğunu ve kulluk vazifelerini kendisinin yapmadığından ve babasına da bunu öğütlemediğinden pişman olduğunu söyledi. İkide birde herşey boş ve yalanmış diyordu. Evet herşeyin boş olduğu doğruydu, herşeyin iğreti dünya düzeni üzerine kurulu dediği doğruydu, herşeyin maddiyat olmadığı doğruydu, herşeyin bizim hizmetimize verildiği ama onları Allah`ın istediği şekilde değerlendirmemiz gerektiği doğruydu, ahiret için din için birşeyler yapmamız gerektiği doğruydu, iyilik yapmamız büyüklere saygı ve sevgiyle yaklaşmamız gerektiği doğruydu, ibadetler için nedense zaman bulamadığımız doğruydu, herşey için para harcarken fakire niye ayrılmadığı Allah yolunda niye harcanmadığı bilinmiyordu, yasak olduğunu bile bile bir sürü harama niye girildiğinin cevabı verilmiyordu, bunun gibi daha bir sürü cevaplanması gereken sorular vardı. Ancak işin en ilginci hiç kuşkusuz şuydu; insanın birşeyleri kavraması için yada "ya aslında herşey ne kadar boşmuş" demek için insanın başına mutlaka kötü birşeylermi gelmesi gerekiyordu...