Kur’an’da, tevhid inancı ve iman esasları ile ilgili hükümler, yaşanan zamana ve mekana bağlı olmayan, her zaman ve mekanda geçerli olacak evrensel hükümlerdir. Kur’an, her coğrafyada yaşamış, yaşayan ve yaşayacak bütün insanlara hitap eder. İlk vahyin gelişinden günümüze kadar geçen yaklaşık 140o yıllık zaman sürecinde olduğu gibi bundan sonra da yaradılış devam ettiği, dünya varolduğu sürece belki milyonlarca, milyarlarca yıl
(daha&helliip;)
Kuran’ın ayetleri yenilmesi haram olan yiyecekleri çok açık bir şekilde şöyle sıralar: O size ancak şunları haram kıldı: Leş, kan, domuz eti ve Allah’tan başkası adına kesilmiş olan. Fakat kim kaçınılmaz şekilde mecbur kalırsa; saldırmamak ve zorunluluk sınırını aşmamak şartıyla. Çünkü gerçekten Allah bağışlayandır, merhamet edendir. 16- Nahl Suresi 115 De ki: Bana vahyolunanlar içinde bir kimsenin yiyeceği olarak leş,
(daha&helliip;)
Zina yapan kişiyi, bilhassa da kadını recm (yani taşlayarak öldürme) yolu ile cezalandıran sözde İslam toplumları dinen çok büyük bir günah işlemenin yanında dinimizin dünya çapındaki imajını da onarılamaz şekilde zedelemektedirler. Bir çok uydurmaya sahip çıkmış, bunlara sünnet adını vererek bunları uygulamaya ve uygulatmaya çalışmış mezhepler ve onların takipçisi gelenekçi zihniyet bu kez işi iyice abartmış ve bu uydurma ile
(daha&helliip;)
Öyle alışmışız ki her konuda hep bir otorite aramaya. Düşünüp doğruyu bulmak, sorumluluk alıp kendi doğrumuzu uygulamak, sonuçlarına da katlanmak zor gelmiş hep bize. Bizden daha iyi bildiğini ya da daha iyi düşündüğünü bilmediğimiz insanların dediklerine sığınmak daha kolay gelmiş. Belki de sıkıştığımızda “ama o demişti” diyebilmektir bizi rahatlatan. Bu tavrımız dini konularda da aynen devam etmiş. Eğer demin değindiğim
(daha&helliip;)
İnsan, “iman ettim” dedikten sonra, kaynağını Kur’an’dan alan bir hayatı, Allah`ın hoşnutluğunu gözeterek yaşamalıdır. Her durumda, kalabalıkta da yalnızken de sorumluluklarının bilincinde olarak, yaşamın belli bölümlerini değil yirmi dört saatini, aile ve toplumsal yaşamını da kapsayan Kur’anî bir yaşamdır bu. Gerçek samimi dindar olmanın yolu budur. Günümüz toplumlarında en önemli sorunlar aşırılık, düzeysizlik, sevgisizlik, hoşgörüsüzlük, sınırlarını bilememek, adil olmamaktır. Aileleri,
(daha&helliip;)
Peygamber, müminlere kendi canlarından daha önce gelir.. (Ahzap-6) Resullere düşen, açık bir tebliğden başkası değildir.. (Nahl-35) Biz o gönderilen elçileri, müjdeciler ve uyarıcılar olmaktan öte bir şey için göndermiyoruz.. Onlara şuna da söyle ‘ Ben size Allah’ın hazineleri yanımdadır demiyorum. Gaybı da bilmem ben. Size ben bir meleğim de demiyorum. Yalnız bana vahiy edilene uyarım ben. ’ (En’am- 48-50) İnanmayanlara-sapmışa
(daha&helliip;)
Dünya var olalı değişmeyen tek şey eşyanın yaratılış gayesi ve dokusunun bozulmadığı, sadece sapkınlıkların ortaya çıkışı ve kural tanımazlığın asi yaptığı insanoğlunun kendine (aslına) ve çevresine vermiş olduğu zararların tescilidir. Böylece kısım kısım, farklı farklı tutumlar ve sonuçlar çıkmıştır ortaya. Bunlardan en önemli olanlar isyankârlık, kendini büyük görmek, eşya ve mülk sahibi, zengin olmak, ırk ve sosyal sınıf farkları, ideolojik
(daha&helliip;)
İnsanların büyük çoğunluğu, yeryüzünde yaşanan kargaşanın, kavgaların, savaşların, sıkıntıların, samimiyetsizliğin, bencilliğin sona ermesini, huzur, barış ve mutluluk içinde bir yaşama ulaşmanın yollarını arar. Bu arayış içindeki bazı kişiler özlemini duydukları yaşamı, insanlar tarafından oluşturulmuş batıl dinlerde bulabileceklerini düşünürler. Oysa yalnızca dünyada ve ahirette sonsuza dek sürecek bir yaşam, ancak Kur’an ahlâkının gereğince yaşanmasıyla umut edilebilir. Söz ettiğimiz batıl dinler Doğu
(daha&helliip;)
