“İzdüşümü | Neml Suresi” Kurtlar Vadisi değil Karınca Vadisi… Toplumların bu karanlık ve puslu vadisinde yaşanan olaylar hayal ürünü değildir. Bugün Ortadoğu ülkelerinde kardeşin kardeşi katletmesi bir dizi film senaryosu değil gerçeğin ta kendisidir. Bu konudaki çözümlemelerde ilk akla gelen “dış mihraklar var” sözü oluyor genelde. Evet dış mihraklar var. Çok doğru. Ve kendi doğrularını yapıyorlar. İlk defa değil. Son
(daha&helliip;)
Kur’an’a göre; ilahi teklife muhatap olma sonucunu doğuracak olan “benlik, akıl, zekâ, duygular ve özgür irade” potansiyeline sahip “insan” bilgi sahibi olabilecek, öğrenebilecek[1], kavrayabilecek, konuşabilecek, kendini ifade edebilecek[2] şekilde donatılıp, geliştirilip tekâmülünü/gelişimini tamamladıktan sonra[3]; ona araştırma, inceleme eğilimi verilmiş ve bu öğrenebilme/zeka/kavrama/anlama/beyan etme/konuşma yeteneğine binaen yaşayan diğer canlı türlerinden ve önceki ümmetlerden sıyrılıp[4], seçilerek[5] halife olarak yeryüzüne tayin edilmiştir. [6] Bu
(daha&helliip;)
“Bir Linç Videosu İzledim, İzlemez Olaydım” Dün gece sosyal medyada paylaşılan (birkaç yıllık cep telefonu çekimi) bir videoyu izledim. Bırakın insanlığımı var oluşumdan bile utandım. Ben böyle insanlarla aynı dünyada değil aynı kainatta yaşadığıma utandım. Aynı havayı ciğerlerime çektiğim için utandım. Aynı toprağa ayağımı bastığım için utandım. Aynı yörüngede dolaşan bir güneş sisteminde olduğum için utandım. Aynı güneşe baktığım
(daha&helliip;)
Bizler inancımızı yaşarken, Kur’an merkezinden o kadar uzaklaşıp, hurafelerin etkisinde kaldık ki, bizlere öğretilen yanlış itikatları, Allah ın ayetleriyle anlatmaya, izah etmeye kalksanız bile, kabul görmez oldu. Çünkü Allah ın koyduğu, sınırların dışına çıktık. Dini bir konuda konuşmak istediğinde, hemen öne sürdükleri, senin Arapça ilmin ne kadar ki din adına konuşabiliyorsun olmakta, böylece toplum susturulup, korkutulmaktadır. Böylece istedikleri inancı ve
(daha&helliip;)
Bizler müslümanlar olarak çok şükür hepimiz Allah’a inanıyoruz. Onun bütün alemleri yarattığını, eşinin ve benzerinin olmadığını, herşeye gücünün yettiğini kabul ediyoruz. Peyki bu inancımızı yeteri kadar özümseyebilmiş durumda mıyız? Bunun gereklerini ne ölçüde yerine getirebilmekteyiz? Allah’a gerçek anlamda inanmanın en temel sonuçlarından birinin onu herşeyden daha çok sevmek olduğunu düşünüyorum. Öyle bir yaratıcı düşünün ki gücü herşeye yetiyor, ilmi sınırsız,
(daha&helliip;)
Yaklaşık çeyrek asırdır dünya üzerindeyim. Garipliklerle dolu bu yaşam mücadelesinde bir köşeye sıkışmış, olup bitenleri izlemek yerine olanları anlamaya çalışıyorum. Merakım ve içinde bulunduğun sıkıntılar beni gerçeğe yaklaştırma çabasında oluyormuş, zamanla anladım bunu. Ben mutluyken bir şey öğrenmedim zaten. Burada samimiyetin dibine vurarak bir şeyleri izah etmeye çalışacağım. Aynı samimiyeti senden de bekliyorum. Bu konuda yanılmayacağımı umuyorum. Ben daha açıklama yapmayıp
(daha&helliip;)
“Siz, hakkında Allah’ın indirdiği bir delil olmayan şeyleri ona ortak saymaktan korkmayacaksınız, ben sizin ortak saydıklarınızdan korkacağım, böyle bir şey nasıl olur? Biliyorsanız söyleyin, bu iki taraftan hangisi güven içinde olmaya daha layıktır?” (6-En’am-81) “Onlara Allah`ın indirdiğine ve Elçisine gelin dense şöyle derler: ”Atalarımızdan gördüğümüz bize yeter.” Ya ataları bir şey bilemeyen ve doğru yolda olmayan kimselerse? (5-Maide-104) Allah, aklını
(daha&helliip;)
Allah`ın sevgisi, merhameti, selamı, muhabbeti, bereketi, yardımı ve desteği tüm Müslüman ve Müslüman olacak kardeşlerimin üzerine olsun. Tefekkür ayı ramazanın bereketinden faydalanmaya çalıştığımız bu günlerde dikkatinizi seçim yaparken neleri öncelediğimizi ve neleri üstün tutup daha çok sevdiğimizi tefekküre ve tefekkür ederken de dikkatinizi; hevamızı mı, dünyayı mı, asabiyetimizi mi, mezhebimizi mi, din adına yazılmış diğer kaynakları mı, kendilerine evliya, mürşit,
(daha&helliip;)
